2007 Gouden Kalf beste filmmuziek Kicks
2006 Gouden Kalf nominatie beste filmmuziek Ober
2004 Gouden Kalf nominatie beste filmmuziek Polleke
2004 NRC Publieksprijs The Prefab Four nominatie
2001 Gouden Kalf nominatie vakprijs Muziek
1996 Gouden Kalf nominatie vakprijs Muziek
1996 Edison nominatie voor Diamond in the Crowd - the Moondogs
1994 Prosceniumprijs Wie vermoordde Mary Rogers?
1994 CJP Podiumprijs Wie vermoordde Mary Rogers?
1992 Felix Europees componist van het jaar, de Noorderlingen
1988 Albert van Dalsumprijs Noorderkwartier beste voorstelling
1986 Zilveren Lessenaar Abel, beste filmmuziek
1985 CJP Podiumprijs de Wet van Luisman
1980 Prix de la Critique Zie de Mannen Vallen beste buitenlandse voorstelling Frankrijk
"Aandoenlijke en pijnlijke reflectie op rassenongelijkheid"
"Wat deze voorstelling vooral zo aantrekkelijk maakt, is niet het politiekcorrecte over rassenschendingen, maar de wijze waarop het thema kunstig en tegelijkertijd realistisch vervlochten is in de vorm."
"De transparante manier van changeren toont alleen maar aan dat Orkater geen grote gebaren noch toeters en bellen nodig heeft om haar unieke kwaliteit te bewijzen."
"Banjo's, fiedels en harmonica's roepen de sfeer op van lome zomers in het zuiden."
"Blues en gospels vermengen zich met country: in de muziek vermengen de rassen zich pijnloos."
"De vorm domineert de inhoud. Toch is Blackface juist door dat vormexperiment interessant genoeg, en door de intense muziek."
"In Blackface houdt Orkater het - grotendeels witte - publiek een intelligente spiegel voor"
"Van die magische momenten waarin alles lijkt samen te vallen. De scène waarin Tristao en Isabel elkaar voor het eerst terugzien, is bijvoorbeeld van een enorme schoonheid, waarbij spel, tekst, muziek en zang als in een perfecte compositie samenvloeien."
"Orkater haalt de vorm brutaal van zolder en zet alle clichés met verve in."
"In een bedriegelijk simpel decor van houten planken, dat doet denken aan een haastig opgebouwd plankier in een stoffig stadje in de mid-west, wordt een wervelende muziektheatershow neergezet."
"De voorstelling heeft vaart en schwung en de muziek is aanstelijk."
"De muziek is soms ingetogen en soms overweldigend mooi."
"'Blackface' combineert prachtig acteerwerk met een inhoudelijke zoektocht naar de essentie van identiteit en de inwisselbaarheid daarvan. Orkater zet daarmee één van de mooiste voorstellingen van het jaar neer."
Utrecht - De Noorderlingen (1992) van Alex van Warmerdam is volgens de critici van de Kring van Nederlandse Filmjournalisten (KNF) de beste Nederlandse film ooit gemaakt. Dat heeft de organisatie dinsdag 26 augustus 2008 bekendgemaakt.
Op een gedeelde tweede plaats in de enquête van de KNF eindigden Soldaat van Oranje (1977) van Paul Verhoeven en Abel (1986), ook van Alex van Warmerdam. De verkiezing vond plaats op verzoek van de Publieke Omroep, die tijdens het Nederlands Film Festival de
NLfilmtop50 presenteert. Voor dit onderdeel kiest ook het Nederlands publiek de beste Nederlandse film aller tijden. Deze winnaar wordt op 2 oktober 2008 bekendgemaakt tijdens het filmfestival.
"Als een caleidoscopisch filmpersonage neemt de muziek in deze film ons mee in het aangrijpende verhaal. Groot vakmanschap en sublieme eenvoud in de uitvoering van het muziekthema doen dit realistische verhaal uitstijgen boven de multi-culturele werkelijkheid. Het Gouden Kalf voor Beste Muziek 2007 gaat naar Vincent van Warmerdam voor Kicks."
(uit het juryrapport)
"De totale ’palmares’ van De Grote Prijs Van De Nederlands Film 2006 veroorzaakte hooguit enige teleurstelling bij de familie Van Warmerdam. Ober, de film die aanvankelijk de meeste nominaties vergaarde (zes stuks , waaronder een voor de beste muziek en een voor de Persprijs), werd uiteindelijk slechts bekroond voor beste scenario en beste ’production design’."
(Eindhovens Dagblad)
"Volgens de Britse filmmuziekcomponist Stephen Warbeck ('Shakespeare in Love') is een groot budget niet altijd een garantie voor een goede score: Een groot budget kan een componist afleiden van de kern van het verhaal. Een kleinere som geld dwingt je om die kern eerder te vinden. In de Hollandse film 'De Noorderlingen' zit een 'slightly out of tune' spelende banjo. Deze briljante ingeving had de componist (Vincent van Warmerdam) wellicht niet gehad, als hij twee ton te besteden had."
(Filmfocus - Bart-René Thiel)
"Kent iemand the Moondogs? De Crowded Housige band van Vincent van Warmerdam en zanger Kees “Jiskefet” Prins? Maakten in 1995 de twaalf pareltjes op album Diamond In The Crowd kennelijk voor de zwijnen. Maar zo mooi!
Soundtracksuggestie tijdens het lezen van deze column: hapklaar Hit The Pearl van the Moondogs (maar Damn Damn Leash van Be Your Own Pet mag ook)."
(Oor.nl - Theo Bennes)
"...Wie muziek van een ander bewerkt, geeft zich bloot als luisteraar. Je laat als bewerker in je bewerking aan iedereen horen hoe jij de muziek hebt gehoord en geïnterpreteerd. En misschien zeggen de mensen na afloop wel: hij heeft er niets van begrepen. Het Nederlands Blazers Ensemble speelde in de Kleine Zaal van het Concertgebouw een concert in de vorm van een peer. Daarmee wordt bedoeld: muziek van Erik Satie, de ongrijpbaarste componist van de afgelopen twee eeuwen, waaraan voor bewerkers veel eer valt te behalen. Het NBE vroeg aan Nederlandse componisten enkele van Saties pianostukken te bewerken/instrumenteren. Dat maakte het concert in de vorm van een peer tot het gevaarlijkste concert van 2005. Het was ook het leukste concert van 2005. Vincent van Warmerdam instrumenteerde de overbekende Gymnopédie. De toevoeging van een accordeon aan de blazersklank werkte wonderschoon. Zo moest het..."
(Erik Voermans, Parool, 26-11-2005)
"De muziek van Vincent van Warmerdam is afwisselend hallucinerend, opzwepend, melancholisch en ontroerend. Zijn eigenzinnige klanken treffen de juiste toon en versterken op subtiele maar indringende wijze dit hartverwarmend Marokkaans-Nederlandse liefdesverhaal."
(uit het juryrapport nominatie Gouden Kalf 2004)
"The witty and irreverent Dutch company of actors and musicians known as Orkater takes aim in its latest show at America’s first “boy band” and one of its most successful marketing coups: The Monkees. A guaranteed trip down memory lane for anyone who can still hum along to hits like “Daydream Believer” and “Last Train to Clarksville,” “The Prefab Four” never dwells in nostalgia. Orkater has great fun deconstructing the making of a pop star, training a cruel light on aging wanabees trying to relive a story that was never theirs to begin with."
(NRC: about the Prefab Four)
"Aangenaam absurd liefdesdrama Barnas is intrigerende puzzel. Het is bewonderenswaardig hoe trefzeker de actrices dat zingen, meestal ook nog a capella. Met minimale pianobegeleiding vertolken ze de muziek van Vincent van Warmerdam waarin het voortdurend aanwezige water als het ware hoorbaar wordt. De tekst is van Maria Barnas. Dichterlijke zinnen wisselt ze geestig af met huis,-tuin-en keukentaal. Het lijken stukken van een legpuzzel die aan het eind in elkaar vallen. Het geheel heeft een aangename absurditeit."
(De Volkskrant, 18 september 2004)
"In de reeks muziektheater voorstellingen van Orkater, (...), vormt Het Pianomeer de meest intieme. De pianomuziek, gecomponeerd door Vincent van Warmerdam, sluit op fraaie wijze, cantabile, aan bij de liefdesstrijd. We kunnen er een vleug Chopin of Liszt in herkennen, in elk geval muziek gespeeld uit het hart."
(NRC Handelsblad, 18 september 2004)